واریز وام کرونا به کسب و کارها از دهه سوم خرداد شروع می‌شود

منبع: ایرنا براساس سازوکار تعیین شده در ابتدا وزارت کار برای ١٣ رسته‌ متضرر پیامک ارسال می‌کند و سپس کارفرمایان باید اطلاعات خود را در...

نفت به زیر 20 دلار هم می‌رسد؟

نفت به‌طور خلاصه در پایین‌ترین سطح قیمت خود نسبت به 17 سال گذشته معامله شد. همان‌طور که شیوع ویروس کرونا اقتصاد جهان را تهدید می‌کند، تقاضا...

خروج پراید از چرخه تولید

      پراید که پر کشیدن قیمت آن به بالای 50 میلیون در ماه های اخیر آن را از سبد خرید خانوار دورتر برده بود، از چرخه تولید خارج می شود. مدیرعامل...

چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 12:26

نفت به زیر 20 دلار هم می‌رسد؟

نفت به‌طور خلاصه در پایین‌ترین سطح قیمت خود نسبت به 17 سال گذشته معامله شد. همان‌طور که شیوع ویروس کرونا اقتصاد جهان را تهدید می‌کند، تقاضا برای این ماده رو به کاهش است، این در حالی است که انفجار عرضه نفت رخ‌داده است. بلومبرگ در گزارشی به وضعیت و چشم‌انداز قیمت نفت پرداخته است.

نفت در معاملات آتی نیویورک 2.8 درصد کاهش یافت و به 26.20 دلار در هر بشکه رسید. رقمی که نزدیک به پایین‌ترین سطح در ماه می 2003 است. آخرین باری که معاملات نفت خام در این سطح انجام‌شده بود، شیوع سندرم حاد تنفسی یا بیماری سارس در آسیا شیوع پیداکرده بود. بااینکه نفت برخی خسارات اولیه را به تعویق انداخته است، اما در این هفته بیش از 15 درصد کاهش یافت و رکورد بی‌ثبات‌ترین معاملات را ثبت کرد.

درحالی‌که سیاست‌گذاران در سراسر جهان گام‌های بی‌سابقه‌ای را برای رها کردن اقتصاد از ویروس کرونا برداشته‌اند، بحران در تقاضای نفت و عرضه رو به رشد آن توسط بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت جهان به کاهش بیشتر قیمت دامن زده است.

 

*نفت در کمترین سطح خود در 17 سال گذشته

استفان اینز، استراتژیست بازار آسیا پاسیفیک در موسسه AxiCorp که پیش‌بینی می‌کند قیمت نفت ممکن است بین 18 تا 20 دلار در هر بشکه برسد گفت: من فکر نمی‌کنم هنوز به اوج ویرانی تقاضا رسیده باشیم. اگر موارد ابتلا به کرونا در امریکا افزایش یابد، شوک بدتری در انتظار معامله گران نفت خواهد بود.

بازار در تلاش جهانی برای جلوگیری از عواقب اقتصادی موفقیت کمی به دست آورده است. فدرال رزرو امریکا روز سه‌شنبه اعلام کرد برنامه دیگری برای تلاش در خنثی کردن تأثیر اقتصادی ویروس کرونا انجام خواهد داد.

درحالی‌که بازار بورس ایالات‌متحده تقریباً با این طرح به سر جای قبلی خود در سال 1987 برگشته است، اما نفت همچنان به ریزش قیمت ادامه می‌دهد. چراکه عربستان سعودی قصد دارد رکورد ارسال 10 میلیون بشکه در روز را در ماه آوریل ثبت کند.

نفت خام وست تگزاس اینترمدیت برای تحویل ماه آوریل در بورس کالای نیویورک، ساعت 1 و 17 دقیقه به‌وقت سنگاپور 4 سنت کاهش یافت و به 26.91 دلار در هر بشکه رسید.

نفت خام برنت در بورس ICE Futures Europe با 26 سنت رشد به 28.99 دلار در هر بشکه رسید که بعد از کاهش 4.4 درصدی روز سه‌شنبه بوده است.

قیمت بنزین ایالات‌متحده هم بعد از بزرگ‌ترین افت روزانه‌ در روز دوشنبه بعد از سال 2005، امروز کمی بهبود یافت. شوک‌های عرضه و تقاضا چشم‌انداز وال‌استریت را برای نفت خدشه‌دار کرده است. شرکت گلدمن ساکس اعلام کرده است که میزان مصرف 8 میلیون بشکه در روز کاهش‌یافته و پیش‌بینی می‌شود قیمت نفت برنت برای سه ماه دوم سال به 20 دلار در هر بشکه برسد. از سوی دیگر موسسه Standard Chartered Plc پیش‌بینی کرده است که قیمت بنچمارک جهانی نفت برای سه ماه بعدی احتمالاً زیر 20 دلار خواهد بود.

در میان رقابت بی‌رحمانه صادرکنندگان نفت، عراق از اوپک و متحدانش درخواست کرده است تا برای مذاکرات مجدد دوباره دورهم جمع شوند. این در حالی است که تا پیش از پایان مذاکرات اوپک پلاس در اوایل ماه جاری همیشه این عراق بوده است که به‌طور مرتب از کاهش عرضه و توافق اوپک پلاس سر باز می‌زد. اما حالا به گفته یک منبع آگاه، عراق از اعضای اوپک پلاس درخواست کرده است تا جلساتی برای برقرار مجدد تعادل در بازار جهانی نفت برگزار شود.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

ابراهیم رزاقی اقتصاددان با تأکید بر محدود شدن سیاست اقتصادی به فروختن نفت و تلاش برای راضی کردن آمریکایی‌ها معتقد است، عده‌ای دانسته و یا ندانسته با تبعیت از سیاست‌های مطلوب آمریکا در حال براندازی هستند.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، شاید یکی از مهمترین کنشهای دولت در برابر شرایط بغرنج اقتصادی، بسته سیاستی بود که یکشنبه گذشته رونمایی شد. در نگاه اول پیچیدگی و تعدد مؤلفه‌های این بسته، جمع‌بندی از موفقیت یا عدم موفقیت این طرح را مشکل می‌کند، اما با نگاهی عمیقتر به نظر می‌رسد علی‌رغم تبلیغات صورت گرفته، به‌کارگیری این بسته "پولی" مخدری است که در کوتاه‌مدت به کرختی اقتصادی ــ و البته گذر دولت از پیچ انتخابات انتهای سال ــ منجر شده و در میان‌مدت و بلندمدت مشکلات فعلی را به‌صورت فزاینده‌ای شتاب خواهد بخشید. حل مسائل اقتصادی کشور کماکان در گروی رونق تولید، اتکا به ظرفیت‌های بومی و قابلیتهای درون‌زای اقتصاد ایران است.

در این راستا گروه اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در مصاحبه تفصیلی با دکتر ابراهیم رزاقی، اقتصاددان و استاد بازنشسته دانشگاه، به بررسی این مسأله پرداخته است. وی با نگاه انتقادی به مبانی فلسفی نگاه دولت به اقتصاد، معتقد است نگاه و عملکرد اقتصادی دولتها در دو دهه گذشته، امتداد سیاستهای لیبرالی تعدیل اقتصادی دهه 70 بوده که هیچ نسبتی با مبانی اندیشه‌های امام راحل، قانون اساسی و اسلام ندارد، و نسخه برگردان شده اقتصاد نئولیبرال آمریکایی است. مشروح این مصاحبه در دو شماره منتشر می‌شود.

راهبرد اقتصادی دولت نمونه‌ای ناقص از سیاستهای لیبرالی است

با سلام و خیر مقدم خدمت حضرتعالی و تشکر از اینکه قبول زحمت کردید و دعوت ما را پذیرفتید؛ روز یکشنبه بسته اقتصادی به‌نام تسریع رونق اقتصادی منتشر شد، فارغ از پرداختن به جزئیات فنی این بسته سیاستی، دید کلی دولت را نسبت به حل مسائل اقتصاد چگونه ارزیابی می‌کنید؟

من هم متقابلاً سلام عرض می‌کنم. درخصوص سؤال شما باید عرض کنم این دیدگاه از سالهای بعد از جنگ شکل گرفت. پس از رحلت حضرت امام و اتمام جنگ تحمیلی، دولتها راهبردهایی را در اقتصاد ایران پی گرفتند که واقعاً هیچ ربطی به قانون اساسی جمهوری اسلامی و اندیشه‌های حضرت امام نداشته است. در این مدت چهار رئیس جمهور داشته‌ایم که گرچه دید سیاسی‌شان متفاوت بوده، اما عملاً در راهبرد اقتصادی همین سیاست را پیش گرفتند؛ گذشته از دولتها حتی مجلس و شورای نگهبان هم بدون اینکه نامی از این سیاست آورده شود عملاً قوانینی با همین رویکرد را تصویب کرده‌اند. ما در سراسر این 25 سال همین سیاستهای اقتصادی را پی گرفته‌ایم.

 

ممکن است در این خصوص بیشتر توضیح دهید؟

ببینید! فلسفه اقتصادی حاکم بر آمریکا از حدود 200 سال پیش و بعد از انقلاب صنعتی، توسط انگلیسها پایه گذاری شد. این فلسفه اقتصادی مؤلفه‌های متعددی دارد؛

اول اینکه در این فلسفه نه دین و آیین، نه اخلاق و نه هیچ قید ارزشی دیگری را در اقتصاد دخالتی نمی‌دهند؛ به‌جز اینکه ارزش اساسی کسب حداکثر سود، پول و لذت قرار می‌گیرد. این مبنای افتراق بین اندیشه اقتصادی اسلامی و آمریکایی است. فرد عاقل در این مکتب کسی است که  باید فارغ از هر محدودیتی (جز قانون)‌ حداکثر سود و مصرف را تحصیل کند. انسانها را طوری پرورش می‌دهند که به‌دنبال حداکثر سود خودشان باشند.

برخی نویسنده‌های خودشان از این شرایط به برده داری جدید تعبیر کرده‌اند. برده داری قدیم با زور و شکنجه بوده؛ اما شکل برده داری الآن تغییر کرده است. به این صورت که در فرد احساس نیاز ایجاد می‌کنند، پس از این احساس نیاز هرچه بگویید گوش می‌کنند، دیگر نیازی هم به شکنجه نیست؛ چون معتاد به مصرفند و مصرف آنها را با خودش می‌کشد؛ همه چیزشان را می‌دهند؛ خود آمریکاییها و غربیها را می‌بینید که در چه وضعیتی هستند.

دوم اینکه این دیدگاه دولت را مجاب می‌کند که در اقتصاد دخالت نکند؛ بلکه شرایطی را فراهم کند که به‌اصطلاح شرایط کاملاً رقابتی باشد، یعنی فرض کرده‌اند که رقابتی است کاملاً. پیش از آن دولت در اقتصاد دخالت می‌کرد ولی بحث اصلاح ساختاری می‌گفت، دولت باید دستش را از اقتصاد بردارد و آن را به بخش خصوصی واگذار کند. خوب! این بحث اصلاح ساختاری با یک تفاوت بین کشورهای توسعه یافته و عقب افتاده پیاده شد؛ کشورهای توسعه یافته از تولید داخلی‌شان صیانت می‌کردند، ولی در کشورهای دیگر صدور مواد خام و واردات نیازها در دستور کار قرار گرفت. این سیاست در 180 کشور پیاده شد. البته آشکار نگفته‌اند اما در این سیر حرکت کرده‌ایم. اصلاح هم یعنی آنچه آمریکاییها درست می‌دانند و از طریق صندوق بین المللی پول پیگیری، دیکته یا تشویق می‌کنند. دامنه این مسأله از سیاستهای کلی تا حتی تدوین بودجه ریزی و برنامه‌های عمرانی و ... را شامل می‌شود. فارغ از اینکه پشتوانه هر اقتصادی یک فرهنگ و جهان بینی است؛ اما سرمایه داری لیبرال فقط خودش را قبول دارد. این دیدگاه فلسفی مشکلات عظیمی را به وجود آورده است.

چه مشکلاتی؟ این دیدگاه به چه مشکلاتی منجر می‌شود؟

خوب عملکرد را از روی نتیجه‌اش نقد کنید! نتیجه این شده که ما طی این مدت 1300 میلیارد دلار درآمد داشته‌ایم؛ که عمدتاً به‌نفع سرمایه داری لیبرال، صرف واردات شده و به‌ازای آن تنها 13 میلیون شغل ایجاد کرده‌ایم؛ در حالی که طبق ضوابط سازمان ملل متحد به‌ازای هر 10هزار دلار باید یک شغل ایجاد شود؛ یعنی ما باید با همین پول 130 میلیون شغل ایجاد می‌کردیم، این خود نشان می‌دهد این نظریه در چه وضعی است؛ یا نتیجه‌اش برای ایران چگونه است. یک مبلغ بزرگی از ثروت ملی صرف واردات شده و اندکی صرف اشتغال و تولید، ضمن اینکه بخش قابل توجهی از آن 13 میلیون هم صرف مشاغلی می‌شود که غیرمولد است. با این شرایط، این نظریه به‌لحاظ عملکرد به هیچ عنوان قابل دفاع نیست. اصل 43 می‌گوید وظیفه دولت خوراک، پوشاک، مسکن، بیمه و این نیازهای پایه است. خوب؛ وقتی 15 میلیون بیکارند، 30 میلیون فقیرند و 34هزار روستا از جمعیت خالی شده، نشان می‌دهد که این اصل به هیچ وجه اجرا نشده است.

 

پیگیری این دیدگاه به‌صورت عمدی و آگاهانه بوده؟

حالا ما می‌گوییم روی عدم آگاهی بوده! درصورتی که همه آگاهند جز مسئولین!

نگرش مقابل این دیدگاه چیست؟

در قانون اساسی ما بحثهای گوناگونی در تقابل با این نگرش مطرح است، که دوتای آنها عمده و اصلی است: اول "استقلال" است؛ چون استقلال اقتصادی نداشته باشید، استقلال سیاسی و فرهنگی هم نمی‌توانید داشته باشید. در مقابل سرمایه داری می‌گویند همه دولتها ادغام شوند و اصلاً نگاه مثبتی به استقلال ندارد. نگاه قانون اساسی و اندیشه‌های امام این نیست.

دوم نقطه افتراق دیگر اندیشه‌های امام و قانون اساسی با این دیدگاه نئولیبرال، "وسیله بودن اقتصاد برای انسان" است. حتی بخش خصوصی هم در این قانون نمی‌تواند پول‌پرست باشد؛ در مورد وظایف دولت هم، به‌خلاف نظام نئولیبرال که اقتصاد را به‌بهانه نظام رقابتی و عرضه و تقاضا به خود وامی‌گذارد، اصل 44  دولت را مکلف کرده است که ایران را صنعتی کند. وظیفه دولت ایجاد شرایطی است که ما استقلال نظامی و دفاعی داشته باشیم؛ درواقع دولت سیاست گذار است. در حقیقت قانون اساسی می‌خواهد نمونه صنایع دفاعی ما در بقیه اقتصاد هم تسری پیدا کند. بهترین شیوه برای اجرای این نوع از اقتصاد هم روش تعاونی‌ها هستند، این تعاون در اواخر وصیتنامه امام آمده است، تعاونی یک شکلی است که نه به خصوصی سازی و نه به کارفرمایی مطلق منجر نمی‌شود.

همین نقش را در غرب سندیکاهای کارگری یا صنفی به‌عهده ندارند؟

نه؛ آنها تعاونی نیستند، چون سود ندارند، بیشتر اهداف اقتصادی سیاسی دارند، اما تعاونیها اهداف اقتصادی دارند. برای روشن شدن مطلب ببینید مثلاً یک تعدادی کشاورز برای امورات زمینشان، تراکتور اجاره می‌کنند؛ بعد تعاونی تشکیل می‌دهند که با پول خودشان، برایشان تراکتور بخرد و کار کنند. تعاونی منافع ایشان را با تعاون خودشان تأمین می‌کند. در نظام ارباب‌رعیتی قبل از اصلاحات ارضی، چند تا خانواده با هم روی یک زمین کار می‌کردند و ارباب سهمش را برمی‌داشته؛ از این جهت بین خانواده‌ها تعاونی بوده است. در این حرکت کمک و یاری به هم و دوست داشتن انسان و کمک حتی به دیگران هم اصل بود؛ نه تحصیل حداکثر سود فردی. یا چوپانهایی که گوسفندهای کم‌تعداد مردم را جمع می‌کنند و بعد که یک گله کامل شد، می‌برند برای چرا؛ این‌طوری هزینه چوپان بین افراد سرشکن می‌شود، یا در یک مورد پیراهن‌دوزها تعاونی تشکیل دادند که برایشان پارچه وارد کند؛ بعد گفتند: چرا وارد کنیم؟ تعاونی رفت مجوزش را گرفت و برای این صنف پارچه‌بافی بنا کرد، خوب، تنهایی که نمی‌شد؛ ضمن اینکه دولتی هم نیست.

در سراسر دنیا مثلاً در کشورهایی مثل هند و فرانسه تعاونیها نقش مهمی دارند. جالب است بدانید حدود 800 میلیون نفر در کشورهای مختلف عضو تعاونیها هستند، اما متأسفانه در جمهوری اسلامی ایران رابطه سرمایه داری؛ رابطه تضاد و رقابت و در برابر هم قرار گرفتن شکل گرفت. این نگاه در دولت هم هست. در اسلام  دولتمردان باید نقش خدمتگزار را بازی کنند؛ ساده زندگی کنند؛ مثل آنچه امیرالمؤمنین می‌فرماید؛ نه اینکه مثل الآن دچار تکاثر ثروت و سود بشوند.

نقص موجود ناشی از نگرش دولتها به اقتصاد لیبرال است

خوب، این چطور ممکن است؟ یعنی چگونه است که چند دولت در جمهوری اسلامی، طی ربع قرن اندیشه دیگری را پیگیری می‌کنند؟

این یک حقیقت است که دولتهای ما طی این سالها طوری اداره کرده‌اند که به قانونی اساسی جمهوری اسلامی و اندیشه‌های حضرت امام هیچ ربطی نداشته؛ ولی البته نتایج این عملکرد را به‌عهده نظام اسلامی می‌گذارند؛ به پای انقلاب می‌گذارند. این روند به نتیجه مطلوب نمی‌رسد؛ برای مثال مسئولین ما دائماً صحبت از دانش اقتصادی می‌کنند؛ خوب؛ یکی از معانی کار علمی این است که اگر کاری کردید و نتیجه نداد، در آن دانش تجدید نظر کنید؛ حالا خروجی این عملکرد این شده که این‌قدر بیکاری و فقر و خالی شدن روستاها و غیره در اقتصاد ما وجود دارد؛ 850هزار میلیارد پول دست مردم هست که به‌سمت تولید هدایت نمی‌شود؛ وضعیت مسکن مردم، که امام این‌همه تأکید داشتند، یک بحث دیگری است؛ 60% نیازهای محصولات کشاورزی از خارج می‌آید؛ 90% مواد اولیه روغن از خارج می‌آید.

خوب؛ دولتها با این خروجی و در این شرایط چرا در روشهایشان تجدید نظر نمی‌کنند؟ در حالی که دولت باید از فعالیتهای غیرتولیدی مالیات بگیرد و از تولید حمایت کند؛ اصلاً چیزی که تولید نمی‌کنیم چرا مصرف کنیم؟ چرا همّ و غمّ مسئولین به واردات است؟ نفت را می‌فروشند و دلارهای به‌دست آمده از خام فروشی ارزان را به‌نفع تولید کننده خارجی به واردات کالای ساخته شده اختصاص می‌دهند، حتی به‌اصطلاح صنعتی شده‌ها هم وابستگی به واردات دارند؛ مواد اولیه‌شان وارداتی است؛‌ علوفه، مرغداری یا روغن و ... در این زمینه توجه دولتها اصلاً به استقلال داخلی نبوده است.

 

با این احوال آیا می‌شود گفت جمهوری اسلامی در مقوله اندیشه اقتصادی یا حداقل عملکرد اقتصادی دچار مشکل جدی است؟

ببینید؛ این سؤال فوق العاده مهم است، اتفاقاً به‌خلاف اینکه این 4 رئیس جمهور این مسائل را به سکوت گذرانده‌اند، و رسانه‌ها هم به مردم نگفته‌اند؛ آنچه در اقتصاد به سر مردم آمده ناشی از به‌کارگیری فلسفه اقتصادی و مکتب اقتصادی لبیبرال آمریکایی در این 25ساله است؛ نظام اسلامی در حقیقت مبرا از این بی‌عدالتی‌ها است، اما مسئولین چون به مسئولیتشان مطابق قانون اساسی جمهوری اسلامی و اندیشه‌های امام عمل نکرده‌اند، دچار این مشکلات شده‌ایم.

البته خروجی این نظام اقتصادی برای مردم مهم است؛ آنها که ستم دیده‌اند، می‌گویند اسلام این بوده است. نکته مهمی است که اگر آگاه سازی نکنیم اسلام زیر سؤال می‌رود. رسانه‌های داخلی و خارجی هم دست آنهاست و کمکشان می‌کند. بدون اینکه بگوید این بی‌عدالتی ناشی از جهان بینی سرمایه داری لیبرال است. افرادی که در این 25ساله حکمرانی کرده‌اند، به قانون اساسی و اندیشه‌های حضرت امام کاری نداشتند.

یعنی می‌فرمایید با این شرایط حاکم بر دولتها راه نجات نداریم؟

چرا؛ اتفاقاً جاهایی داشته‌ایم که در همین اثنا موفق شده‌اند که الگو ارائه کنند، مثلاً مدیران واقعی با اندیشه‌های اسلامی ایرانی را می‌شود در صنایع دفاعی پیدا کرد. ما از همین آب موجود می‌توانیم برای حدود 300 میلیون ایرانی مواد غذایی تهیه کنیم، این را یکی از وزرای سابق کشاورزی اذعان کرد.

وزیر نیروی فعلی هم می‌گوید راندمان الآن ما 33% است. خوب؛ اینها قابل اصلاح است. اما دولت می‌گوید خشکسالی است، چرا؟ این که خشکسالی داریم و آب نداریم برای راضی کردن و قبولاندن به مردم است که اگر بیکار می‌شوند و ما به واردات دامن می‌زنیم، بهانه‌ای تحویلشان بدهیم که مشکلی پیش نیاورند. باید توجه داشته باشیم که در گذشته فضای قبلی ایران این‌طوری نبود. حتی آمریکاییها هم از تولید داخلی‌شان حمایت محکم و سنگینی می‌کنند؛ به بخش کشاورزی‌شان سالی 100 میلیارد دلار یارانه می‌دهند؛ اروپاییها 80 میلیارد دلار؛ و نظارت جدی هم دارند بر این بخش، پس این مسائل قابل حل است.

آیا این بسته اقتصادی اخیر دولت را هم در همین چارچوب ارزیابی می‌کنید؟

بله؛ آنچه دولت ارائه کرده، یکی از شیوه‌های حل بحران در اقتصاد سرمایه داری لیبرال است، کینز هم بنیانگذار این قضیه است که بین جنگ اول و دوم گفت کمک کنید؛ پول بدهید تا رونق پیدا کند. در هر دو نسخه ایرانی و خارجی هم افراد، فریفته و شیدای حداکثر سود هستند. فقط بسته دولت با روش کینز یک تفاوت دارد؛ در ایران وقتی سود واردات چندین برابر سود تولید است؛ حالا شما این وامها و اعتبارات و تسهیلات را می‌دهید حتی به تولید کننده؛ مگر همین الآن از تولید برای سودآوری استفاده می‌کنند؟ بعد از این هم این پول می‌رود در همان مراکز سودده؛ و نه تولید، آن هم با این فضایی که دولت دخالت و نظارت نمی‌کند (در حالت انفعالی غیرتوسعه یافته). دولت الآن خود را مسئول این می‌داند که نفت و مواد خام را بفروشد و آمریکاییها را راضی نگه دارد و یک عده خاصی پولدار شوند؛ فقرا هم که تقصیر خودشان است! او اصلاً خودش را مسئول اقتصاد نمی‌داند.

حالا ما آمدیم و با انواع تدابیر تزریق نقدینگی و امکانات کردیم؛ از کجا معلوم می‌رود در تولید؟ چرا نرود به فعالیت غیرتولیدی ــ مثلاً واردات ــ که چندین برابر سود دارد؟ این یک خیال است. خوب؛ اگر هم رفت چه اتفاقی می‌افتد؟ دلالی افزایش می‌یابد؛ قیمتها احتمالاً افزایش می‌یابد؛ و دولت به‌صورت موقت مسکنی زده است. عین نسخه غربی؛ فقط آنها یک ساختار اقتصادی دارند که سیاست انبساطی در مورد آنها مؤثر است.

اگر این بسته تا این حد دچار مشکل است، چرا باید کارشناسان اقتصادی دولت به این جمع‌بندی برسند که چنین بسته‌ای ارائه شود؟

این نکته‌ای است که مردم را آرام کنیم، که امیدوار باشید که ما داریم کاری می‌کنیم؛ چون این دولت دو سال و خردی وقت تلف کرده و هیچ اقدام دفاعی در برابر تهاجم اقتصادی غرب نکرده و مرتباً هم شرایطی را به وجود آورده که نیازهای کاذب را هم از خارج تأمین کرده‌ایم؛ مثلاً دلار ارزان داده‌ایم که گردشهای خارجی و تفریحمان هم ارزان در آمده است، چرا؟ چون می‌بینیم که دولت خودش به‌جای دفاع اقتصادی همکاری می‌کند با مهاجم اقتصادی؛ از چه‌راهی؟ هم و غمش این است که مردم را آرام کند که وضع بهبود پیدا خواهد کرد؛ و مثلاً تمام مشکلات ما بر اثر توافق برجام درست خواهد شد، یعنی نه تنها اقدامی نمی‌کند بلکه کمک می‌کند به مهاجم؛ خوب؛ حالا آن‌طور که می‌گفتند ــ و البته دروغ می‌گفتند ــ تصویب شده؛ حالا می‌بینیم مشکلات حل نمی‌شود، چون این مشکل اصولاً بحث داخلی است و نه آمریکایی؛ یعنی درمان مشکل ما در درون است. او از خدا می‌خواهد ما این طوری بازی کنیم که همه چیزمان را به این وابسته کنیم؛ خانم معاون وزیر خارجه آمریکا که مذاکره کننده همین توافق هم بود، گفت که کاری که مجلس دارد می‌کند همانی است که آمریکا می‌خواهد؛ ببینید تا کجا داریم پیش می‌رویم، که مجلس را هم به‌معنای واقعی دخالت نداده‌ایم، پس، چاره‌ای نمی‌ماند جز اینکه به مردم وعده بدهیم که در آینده می‌شود؛ حالا به شما قول می‌دهم قبل از اینکه نارسایی این برجام هم مشخص شود یک بهانه دیگری را مطرح خواهند کرد.

هدف ارائه دهندگان این مسیر اقتصادی براندازی از درون است

چرا باید چنین رویه‌ای در پیش گرفته شود؟

به‌نظر من علاوه بر بهره برداری در انتخاباتهای خبرگان و مجلس و ریاست جمهوری آینده، اینها دارند می‌برند به این سمت که اکثریت مردم را که در شرایط بد زندگی هستند ناراضی کنند و تحت تأثیر قرار بدهند، این آگاهانه یا ناآگاهانه ممکن است اتفاق بیفتد، به این دلیل که عده‌ای برانداز در این میان وجود دارند که بویی از وفاداری به نظام و انقلاب نبرده‌اند؛ انقلابی که دنیا را دارد تحت تأثیر قرار می‌دهد. بالاخره خوب است انسان اگر دین هم ندارد آزاده باشد؛ بعضیها این آزادگی را هم ندارند.

آیا اگر براندازی از این کانال پیگیری شود مؤثر خواهد بود؟

بله؛ قطعاً مؤثر است؛ برای اینکه کسانی که از این انقلاب دفاع می‌کنند عموماً جزو طبقات فقیر هستند؛ آگاهی کافی هم ندارند؛ نمی‌دانند دوست و دشمنشان کیست.

ممکن است کمی بیشتر مسأله را بشکافید؟ این براندازی چطور ممکن است؟

مثلاً در سال 88 فرض کنیم یک میلیون نفر آمدند در خیابان؛ که نبودند به‌نظر من؛ دویست سیصد هزار نفر بودند؛ همه که دنبال براندازی نبودند. اوکراین هم همین اتفاق افتاد. همه تظاهرکنندگان براندازی اوکراین مدنظرشان نبوده؛ اما عملاً در زمین آمریکا بازی کردند؛ خیلی‌شان هم حتی نمی‌دانستند بازی خورده‌اند. آمریکاییها کارشان را بلدند؛ تجربه جهانی دارند در براندازی از درون. وقتی کسی انتقاد داشته باشد، و دیدی نداشته باشد که اشکال از کجاست، ممکن است به اصل نظام بتازد. ببینید من انتقادات جدی دارم؛ اما نه به اصل نظام و آیت الله خامنه‌ای؛ اما ممکن است کسی ــ که با انواع مشکلات از فقر و اعتیاد و طلاق و اینها دست به گریبان است، و آگاهی کافی هم ندارد ــ این اشکالات را به اصل نظام نسبت دهد.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

به نقل از وال استریت ژورنال، رینر سیل، مدیر اجرایی شرکت انرژی OMV که بخشی از سهام آن متعلق به دولت استرالیا است، تأکید کرد با در نظر گرفتن تعداد شرکت های نفتی و گازی خارجی که برای حضور در صنعت انرژی ایران به کشور سفر کرده اند می توان فهمید که رقابت بر سر میادین ایران بسیار جدی است.

طی دیروز و در حاشیه یک کنفرانس مرتبط با امور انرژی که در ایران برگزار شد، شرکت های خارجی با ارائه سابقه و توانمندی های فنی خود قصد ربودن گوی رقابت از دیگر شرکت های خارجی حاضر در این کنفرانس داشتند.

در این کنفرانس توتال فرانسه به سابقه طولانی خود در صنعت نفت ایران پرداخت و انی ایتالیا نیز با نشان دادن یک انیمیشن ویدیویی فنآوری حفاری های عمیق این شرکت را به رخ دیگر رقبا کشید.

شرکت OMV نیز از تمایل خود برای بازگشت به صنعت گاز کشور که تا سال 2007 در آن مشغول به فعالیت بوده است خبر داد و اعلام کرده است میدان گازی "چشمه خوش" را برای شروع فعالیت در ایران در نظر دارد.

اما یکی از نکاتی که در این کنفرانس توجهات را به خود جلب کرده بود غیبت بزرگ شرکت های بزرگ نفتی آمریکایی نظیر اگزون مبیل و شورن بود.

در حالی شرکت های اروپایی در حال رقابت برای بازگشت سریع تر و گسترده تر به ایران هستند که شرکت های آمریکایی به دلیل سیاست های کاخ سفید از حاشیه نظاره گر این رقابت هستند.

اگرون مبیل و شورن طی گفتمان های جداگانه ای از پایبندی خود به تحریم های کاخ سفید و نظارت بر اجرای آنها توسط شرکت های آمریکایی خبر داده اند.

نکته ای که شرکت های خارجی را برای حضور گسترده تر در صنعت انرژی ایران تشویق می کند، هزینه کمتر میادین ایران برای توسعه به نسبت میادین دیگر کشورها است که این امکان را به این شرکت ها می دهد که حتی با قیمت پایین نفت در شرایط کنونی در ایران به فعالیت بپردازند.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

یک مقام ارشد شرکت توتال با اشاره به آمادگی این شرکت فرانسوی به منظور بازگشت صنعت نفت ایران، اعلام کرد: توتال آماده تامین فاینانس و تامین فناوری‌های مورد نیاز صنعت نفت و گاز ایران است.

 

«استفان میشل» امروز در کنفرانس نفت و نیرو در تهران با بیان اینکه اولین مشارکت نفتی شرکت توتال فرانسه در ایران به سال ۱۹۹۵ میلادی و اجرای طرح‌های پارس جنوبی باز می‌گردد، اظهار داشت: پس از افزایش تحریم‌های بین‌المللی فعالیت‌های شرکت توتال در ایران متوقف شد.

مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای توتال فرانسه با اعلام اینکه در صورت لغو تحریم‌ها، آماده بازگشت صنعت نفت ایران و همکاری با شرکت ملی نفت ایران هستیم، تصریح کرد: توتال آماده ارائه خدمات به صنایع نفت و گاز ایران است.

وی از تامین فاینانس، فناوری‌های روز و دانش فنی به عنوان سه برنامه جدید کاری توتال در ایران پس از تحریم‌ها یاد کرد و ادامه داد: توتال فرانسه دارای تجربیات گسترده بین‌المللی در منطقه خاورمیانه، آفریقا، برزیل و حتی روسیه است.

میشل، بار دیگر با اشاره به آمادگی دوباره توتال فرانسه برای همکاری با ایران از کاهش ۵۰ درصدی قیمت نفت به عنوان یک چالش اساسی یاد کرد و گفت: یکی از مهمترین برنامه‌های پیش روی توتال برای اجرای پروژه‌های نفت و گار در ایران و سایر نقاط جهان کاهش و پایین آوردن هزینه‌های تولید نفت و گاز است.

مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای توتال فرانسه از ضرورت به‌کارگیری تکنولوژی‌های نوین و فناوری‌های به‌روز جهان برای کاهش هزینه‌های تولید نفت و گاز سخن گفت و تاکید کرد: توتال از آخرین تکنولوژی‌های روز جهان برای توسعه صنعت نفت و گاز برخوردار است و سعی می‌کنیم در کنار کاهش هزینه‌های تولید، افزایش ضریت بازیافت و افزایش بهره‌وری را هم در دستور کار قرار دهیم.

این مقام فرانسوی با اشاره به تلاش توتال به منظور کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای به ویژه دی‌اکسیدکربن در پروژه‌های نفت و گاز، خاطرنشان کرد: ایران، یکی از بزرگترین دارندگان گاز طبیعی جهان است و می‌تواند در بازار پیش روی گاز و انرژی جهان نقش مهمی را ایفا کند.

منتشرشده در اخبار اقتصادی
دوشنبه, 27 مهر 1394 ساعت 11:34

بازار نفت تا سال 2017 احیا نمی‌شود

رئیس شرکت خدمات نفتی آمریکایی شلومبرگر می‌گوید، بازار نفتت سال 2017 احیا نخواهد شد.

 

پال کیبسگارد، مدیرعامل شرکت خدمات نفتی آمریکایی شلومبرگر که تا همین دو ماه پیش معتقد بود احیای بازار نفت از اواخر امسال شروع می‌شود در یک کنفرانس گفت: به نظر می‌رسد احیای بازار از سال 2017 شروع خواهد شد.

شرکت شلومبرگر یک کاهش 49 درصدی را در میزان سود خود در سه ماهه سوم امسال گزارش داده است.

کیبسگارد گفت: بازار در حال پی بردن به این موضوع است که این دوره چقدر طول خواهد کشید. صرفا این حقیقت که صنعت انرژی به رغم تاثیر قابل توجه به تاخیر افتادن عرضه، به دنبال کاهش مجدد سرمایه گذاری است، نشان دهنده یک چالش روز افزون است.

مدیرعامل شلومبرگر افزود: این شرکت برای مقابله با تداوم افت در تجارت انرژی در حال کاهش دادن فعالیتهای خود از جمله کاهش کارکنان خود است.

جوائو فلیکس سخنگوی شرکت شلومبرگر گفت: هنوز خیلی زود است که در این مرحله بگوییم که چه تعداد شغل حذف خواهد شد.

کیبسگارد افزود: این شرکت در سه ماهه چهارم یک تغییر ساختار را در پیش خواهد گرفت.

بزرگترین شرکت ارائه دهنده خدمات میادین نفتی جهان گزارش داد که سود این شرکت از یک میلیارد و 950 میلیون دلار در سه ماهه سوم 2014 به 989 میلیون دلار در سه ماهه سوم امسال سقوط کرده است.

کیبسگارد افزود: اگرچه شلومبرگر معتقد است عرضه نفت در حال کاهش و تقاضا به کندی رو به افزایش است، اما حتی در صورت بهبود قیمتها، زمان زیادی طول می‌کشد تا این صنعت خود را از حفره ای که در آن گرفتار شده بیرون بکشد.

وی خاطرنشان کرد: کاهش مداوم توسعه میادین نفتی کافی است تا برخی از شرکتهای خدمات نفتی که به لحاظ مالی تضعیف شده اند در سال آینده به دنبال فرار از ورشکستگی باشند.

کیبسگارد خاطرنشان کرد: معتقدم بین بهبود قیمتهای نفت و تصمیم برای افزایش سرمایه گذاری‌ها یک وقفه وجود دارد و یک تاخیر بیشتر بین زمان افزایش سرمایه‌گذاری‌ها و تبدیل آن به فعالیت بیشتر در میادین وجود خواهد داشت. همچنین یک وقفه بین فعالیت بیشتر در میادین نفتی و افزایش تولید وجود خواهد داشت.

صنعت انرژی امسال مجبور شده برای مقابله با کاهش قیمت نفت بیش از 200 هزار شغل و 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری را کاهش دهد. شلومبرگر که بیش از 20 هزار نفر از نیروی کار خود را کاهش داده در صورت باقی ماندن این شرایط سخت ممکن است مجبور شود تعدیل نیروی بیشتری انجام دهد.

وی پیش بینی کرد همانقدر که سه ماهه سوم سخت بود در سه ماهه چهارم شرایط سخت تری حاکم خواهد بود و سه ماهه اول سال آینده دشوار تر از سه ماهه چهارم 2015 است. هنوز مشخص نیست که انتهای این روند نزولی چه زمان خواهد بود.

شرکت شلومبرگر که بیشتر فروش خود را خارج از آمریکا و کانادا انجام می‌دهد، اعلام کرد حاشیه سود بین‌المللی این شرکت از 24.5 درصد در سال گذشته به 23.7 درصد در سه ماهه سوم کاهش یافت.

این نشانه ای است دال بر اینکه رکود حاکم بر آمریکای شمالی در حال گسترش در سراسر جهان است زیرا مشتریان به دنبال قیمتهای پایین تر خدمات نفتی هستند.

راب دسایی تحلیلگر مسائل انرژی گفت: ما در حال رسیدن به نقطه ای هستیم که اوضاع آنطور که انتظار داشتیم بهبود نیافته و بدتر شده است.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

به گفته عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی نرخ نفت در سال آینده بین 50 تا 60 دلار است و درآمد نفتی ایران به اندازه 500 هزار بشکه افزایش پیدا می‌کند.

 

حمید حسینی

حمیدحسینی، نایب رئیس اتحادیه صادرکنندگان فرآورده‌های نفتی در گفت‌و‌گو با اقتصادنیوز، در خصوص نرخ نفت در بودجه سال آینده گفت: پیش‌بینی می‌شود نرخ هر بشکه نفت در بودجه سال آینده بین 60 تا 50 دلار باشد. 

 

عضو اتاق بازرگانی ایران خاطرنشان کرد: اگر تورم جهانی افزایش پیدا کند، امکان بالا رفتن نرخ نفت نیز وجود دارد، اما با توجه به این که اکثر کشورهای دنیا در رکود به سر می‌برند، امکان افزایش تورم بسیار اندک است. 

 

حسینی خاطرنشان کرد: با توجه به این ارقام، احتمال افزایش صادرات 500 هزار بشکه نفت در سال آینده وجود دارد که این افزایش درآمدهای نفتی می‌تواند بخش عظیمی از مشکلات اقتصادی دولت را حل کند. 

 

وی همچنین درباره نرخ ارز در سال آینده اظهار کرد: اگر دولت سیاست تک نرخی کردن ارز را به طور جدی دنبال کند، احتمال رسیدن قیمت ارز به 3500 تومان در سال آینده وجود دارد که البته این نرخ، نرخ تعادلی بازار است و به تثبیت موقعیت فعالان اقتصادی کمک می‌کند.

منتشرشده در اتاق مطلوب

دبیرکل انجمن کارفرمایی صنعت پتروشیمی با اشاره به توقف توسعه واحدهای پتروشیمی با کاهش قیمت نفت، گفت: نفت ارزان علاوه بر کند کردن روند تولید شیل گازها، منجر به توقف توسعه صنایع پتروشیمی آمریکا شده است.

 

احمد مهدوی درباره آثار کاهش قیمت جهانی نفت خام بر روی روند ساخت و توسعه صنایع پتروشیمی در اکثر کشورهای جهان، گفت: در منطقه آمریکای شمالی و به ویژه ایالات متحده آمریکا یک برنامه بزرگ توسعه صنایع پتروشیمی تدوین شده است. دبیرکل انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پتروشیمی با اعلام اینکه یکی از مهمترین عوامل موثر در توسعه صنایع پتروشیمی در آمریکا تولید گاز از ذخایر نامتعارف و به اصلاح شیل گازها بوده است، تصریح کرد: آمریکا با دستیابی به دانش فنی و تکنولوژی تولید گاز از ذخایر نامتعارف به یک ظرفیت بالای تولید گاز دست یافته بود.

این مقام مسئول با بیان اینکه با کاهش قیمت جهانی نفت خام به سطوح بشکه ای ۴۰ تا ۵۰ دلار عملا تولید گاز از ذخایر نامتعارف در آمریکا همچون گذشته دارای توجیه اقتصادی بالایی نیست، اظهارداشت: آمریکایی‌ها هزینه های بسیار بالا برای تولید گاز از ذخایر شیل و نامتعارف در طول چند سال گذشته انجام داده بودند.

وی با بیان اینکه با قیمتهای فعلی نفت خام در بازار جهانی تولید گازهای نامتعارف با کاهش قابل توجهی روبرو شده است، بیان کرد: کاهش تولید گاز در آمریکا حتی منجر به کند و یا حتی متوقف شدن توسعه و ساخت واحدهای جدید پتروشیمی در آمریکا شده است.

مهدوی با تاکید بر اینکه ذخایر نامتعارف نه تنها در آمریکا بلکه در کشورهای بزرگ مصرف کننده انرژی همچون هند و چین هم وجود دارد، خاطرنشان کرد: با توجه به قیمت‌های فعلی نفت خام در بازار فعلا توسعه و تولید گاز از ذخایر نامتعارف و شیل‌ها توجیه اقتصادی و سودآوری بالایی ندارد.

مهدوی دبیرکل انجمن کارفرمایی صنعت پتروشیمی ایران پیشتر با بیان اینکه بیشترین کاهش قیمت در محصولات پتروشیمی که از خوراک مایع به ویژه نفتا استفاده می کنند، مشاهده می شود، گفته بود: با توجه به اینکه بخش عمده مجتمع‌های پتروشیمی ایران دارای خوراک گاز طبیعی هستند، بنابراین از گزند کاهش قیمت نفت در امان هستند.

در همین حال، محمدحسن پیوندی معاون شرکت ملی صنایع پتروشیمی هم پیشتر  با بیان اینکه هزینه تولید گاز از ذخایر شیل گس و در نهایت تولید اتان و اتیلن از گازهای نامتعارف در مقایسه با گازهای متعارف بسیار بالا است، تاکید کرده بود: حجم تولید اتیلن ایران تا پیش از افق چشم انداز با بهره برداری از مجتمع‌های جدید پتروشیمی افزایش می‌یابد، با این وجود، تلاش می‌شود با متنوع سازی سبد تولید محصولات پتروشیمی با ورود پلیمرهای ارزان قیمت آمریکایی مشکلات به حداقل کاهش یابد.

به گزارش مهر، کارشناسان اقتصاد انرژی اعتقاد دارند: هم اکنون هزینه تولید یک بشکه نفت غیر متعارف در آمریکا حدود ۶۴ دلار است و با توجه به سقوط قیمت جهاین طلای سیاه، افزایش تولید نفت در آمریکا پایدار نبوده و تا چند سال آینده تولید طلای سیاه در این کشور روندی نزولی به خود می گیرد.

کاهش توجیه اقتصادی اجرای طرح‌های جدید پتروشیمی آمریکا شمارش معکوس به منظور مهاجرت شرکت‌های نفتی و پتروشیمی فعال در این کشور به ایران را در دوران پساتحریم کلید زده است.

از این رو، شرکت ساسول آفریقای جنوبی قصد دارد که با لغو تحریم‌ها به جای آمریکا فعالیت‌های خود را در صنایع پتروشیمی ایران از سر بگیرد.

عباس شعری مقدم معاون وزیر نفت در امور پتروشیمی با اشاره به اعلام آمادگی تمایل دوباره شرکت ساسول آفریقای جنوبی برای حضور در صنعت پتروشیمی ایران، گفت: با کاهش جهانی قیمت نفت، پروژه های تبدیل گاز به فرآورده‌های نفتی این شرکت آفریقایی در آمریکای شمالی دیگر توجیه اقتصادی نداشته است. از این رو، ساسول با توجه به تجربه موفقی که در ایران داشته، به دنبال سرمایه گذاری با سود بالاتر در طرح‌های پتروشیمی ایران است.

سقوط قیمت نفت خام در اکثر مجتمع‌های پتروشیمی ایران که از گاز طبیعی به عنوان تامین سوخت و خوراک استفاده می کنند، تاثیر قابل توجهی در مقایسه با پتروشیمی‌هایی که از نفتا و میعانات گازی به عنوان خوراک استفاده می کنند، ندارد.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

طرح لغو ممنوعیت صادرات نفت آمریکا از سوی مجلس نمایندگان این کشور قرار است این هفته در سنا مطرح و این کشور یک گام به لغو منع 40 ساله صادرات نفت نزدیک‌تر شود.

 

رویترز در گزارش درباره لغو ممنوعیت صادرات نفت آمریکا نوشت: این فرصت پس از تداوم سقوط قیمت نفت و رسیدن آن به کمترین سطح شش سال اخیر رسیده در پی کاهش تقاضا و تولید فراوان که اشباع بازار جهانی را در پی داشته ایجاد شده است.

رویترنوشت: کنگره آمریکا باید از این فرصت استفاده کند. لغو ممنوعیت صادرات نفت آمریکا نه تنها به نفع اقتصاد این کشور بلکه به نفع سیاست خارجی آمریکا است.

شرکت‌های نفتی آمریکایی از سال 1974 قادر به صادرات نفت خام نبوده‌اند؛ میراثی که نتیجه نگرانی از امنیت انرژی آمریکا پس از تحریم نفتی اعراب است. تنها استثنا در این قانون صادرات نفت به کانادا و نفت تولید شده در آلاسگا است. همچنین محدودیت‌های مشابه هرچند کمتر سختگیرانه برای صادرات گاز طبیعی وجود دارد که نیازمند مجوز وزارت انرژی این کشور است.

این محدودیتها یک واکنش بیش از حد بودند، اما تغییرات اخیر در بازار نفت جهانی اوضاع را بدتر کرده است. طی یک دهه گذشته فناوری‌های جدید به ویژه حفاری‌های افقی، استخراج نفت و گاز طبیعی در میادینی که سابقا غیرممکن بود را شدنی کرده است. نتیجه این امر فاصله گرفتن از برخی کشورهای سنتی تولید‌کننده انرژی نظیر روسیه و اعضای سازمان کشورهای صادر‌کننده نفت و نزدیک شدن به تولید‌کنندگان جدید است.

بزرگترین مزیت‌های این پیشرفت‌های تکنولوژیک این است که آمریکا اکنون بزرگ‌ترین تولید‌کننده نفت و گاز طبیعی جهان شده است.

حتی تحت محدودیت‌های کنونی، صادرات نفت خام آمریکا به کانادا به شکل قابل توجهی افزایش یافته و از صفر در سال 2007 به بیش از 100 هزار بشکه در روز تا مارس 2013 رسیده است. تولید‌کنندگان آمریکایی می‌توانند نقش بیشتری در جهان داشته باشند، اما تا حد زیادی تحت ممنوعیت‌های کنونی از این کار منع می‌شوند.

نفت جدید تولید‌ شده همچنین با ظرفیت پالایشی آمریکا همخوانی ندارد که مصرف داخلی را پیچیده می‌کند. به وسیله حفاری افقی معمولا نفت شیرین سبک تولید می‌شود اما پالایشگاه‌های آمریکایی عمدتا برای پالایش نفت‌های سنگین‌ از نفت مکزیک و ونزوئلا طراحی شده‌اند.

این امر به اختلالاتی در بازار داخلی آمریکا منجر شده است. پالایشگاه‌ها می‌توانند نفت مازاد عرضه شده را به قیمت ارزان خریداری کنند، اما سپس بنزین تولیدی را به قیمت بازار جهانی به مصرف‌کنندگان بفروشند و سود آن را به جیب بزنند.

مطالعات مختلف نشان داده که پایان ممنوعیت صادرات نفت آمریکا به اقتصاد این کشور کمک خواهد کرد. این لغو ممنوعیت باعث ایجاد حدود 630 هزار شغل و افزایش تولید و ارتقای تولید ناخالص داخلی آمریکا در بلند‌مدت خواهد شد. برخی از حامیان ممنوعیت صادرات معتقدند که لغو این ممنوعیت می‌تواند باعث افزایش قیمت نفت شود چرا که نفت بیشتری برای صادرات در نظر گرفته خواهد شد و این احتمال وجود دارد که باعث کاهش ذخایر نفتی در بلند‌مدت شود.

نبود ظرفیت پالایش داخلی در حال حاضر به وسیله پایین آوردن قیمت‌هایی که پالایشگاهها برای نفت خام می‌پردازند، باعث کاهش تولید می‌شود. اگر تولید‌کنندگان در عوض بتوانند نفت مازاد خود را صادر کنند، احتمالا تولید را افزایش خواهند داد که باعث کاهش قیمت جهانی نفت می‌شود.

لغو این ممنوعیت همچنین مزایای واقعی برای سیاست خارجی آمریکا در پی دارد. دولت‌های خودکامه دیگر قادر نخواهند بود به بی‌میلی واشنگتن برای گشایش بازارهای انرژی خود روی تجارت آزاد به عنوان بهانه‌ای برای اقدامات ناعادلانه خود استناد کنند.

برای مثال برای آمریکا دشوارتر است که چین را به خاطر مسائلی از قبیل دست‌کاری ارز تنبیه کند ولی سیاست‌های اقتصادی حمایتی همچون منع صادرات نفت را حفظ کند.

از آن مهم‌تر صادرات نفت و گاز طبیعی آمریکا تنوع در منابع تولید انرژی جهان را افزایش می‌دهد. اگرچه نگرانی‌ها درباره امنیت انرژی می‌تواند افزایش پیدا کند، افزایش تولید در آمریکا وابستگی جهانی به نفت مناطق ناپایدار همچون خاورمیانه را کاهش می‌دهد.

مطمئنا قیمت‌های پایین کنونی نفت باعث خواهد شد که تولید بیشتر برای تولید‌کنندگان آمریکایی در کوتاه‌مدت جذابیت کمتری داشته باشد، اما کشورهای اروپای شرقی ممکن است به دلایل غیراقتصادی حرکت به سمت عرضه‌کنندگان آمریکایی را به روسها ترجیح دهند.

آنگاه زمانی که قیمت نفت مجددا افزایش پیدا کند سرازیر‌شدن نفت و گاز طبیعی آمریکا به بازار‌های جهانی از تولید داخلی جدید مطمئنا قیمت‌ها را پایین‌تر از سطوحی که اگر این سرازیر شدن رخ نمی‌داد، نگه خواهد داشت. این امر درآمد و نفوذ کشورهای خودکامه مختلف را که مدت‌ها در میان بزرگ‌ترین تولید‌کنندگان نفت جهان قرار داشته‌اند (همچون ونزوئلا و روسیه) کاهش خواهد داد.

لغو منع صادرات گاز طبیعی مایع نیز مشخصا برای متحدان آمریکا در اروپای مرکزی و شرقی مفید خواهد بود. این کشورها برای تامین بخش عمده انرژی خود به روسیه وابسته هستند که باعث محدود شدن واکنش‌های سیاسی و اقتصادی آنها نسبت به مسکو در قبال تحولات اخیر شده است. با احداث پایانه‌های گاز طبیعی مایع این کشورها قادر خواهند بود گاز مایع آمریکا را وارد کنند و خود را از وابستگی به گاز روسیه در بلند‌مدت خلاص کنند.

این امر همچنین دیگر عامل فشار اخیر روی کنگره برای لغو منع صادرات بوده است. طرح مصوب کمیته انرژی و منابع طبیعی سنای آمریکا در تابستان امسال منتظر برگزاری یک جلسه در کنگره است.

جان بینر - رییس مجلس نمایندگان آمریکا در ماه ژوئیه به‌طور ضمنی حمایت خود را از لغو این ممنوعیت اعلام کرد و آن را با تحریم‌های علیه نفت و گاز ایران مقایسه کرد.

بازار نفت سرکوب شده امروزی یک زمان ایده‌آل برای لغو این محدودیت‌های صادراتی منسوخ شده است. با توجه به پایین آمدن قیمت نفت هرگونه اعتراض درباره‌ افزایش احتمالی قیمت بنزین خاموش خواهد شد. لغو ممنوعیت صادرات نفت خام یک اقدام عقب افتاده است. افزایش تولید نفت آمریکا همچنین هرگونه توجیه برای نگه داشتن این را از بین برده است. کنگره باید از این فرصت برای لغو این ممنوعیت استفاده کند و مزایای سیاست اقتصادی و خارجی را برای آمریکا به همراه آورد.

 

منتشرشده در اخبار اقتصادی

آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرد: سرمایه‌گذاری نفتی در جهان امسال در مسیر کاهش 20 درصدی قرار دارد.

 

فاتح بیرول رییس آژانس بین‌المللی انرژی گفت: سرمایه‌گذاری نفتی جهانی امسال در مسیر کاهش 20 درصدی است که بیشترین کاهش سرمایه‌گذاریها در طول تاریخ خواهد بود.

نصف شدن قیمت نفت در سال گذشته به درآمد شرکت‌های نفتی لطمه زده و در حال ناامید کردن آنها از سرمایه‌گذاری در بخش اکتشاف و تولید نفت است.

فاتح بیرول در کنفرانس خبری در حاشیه نشست وزرای انرژی گروه 20 در استانبول گفت:‌ ما انتظار داریم امسال سرمایه‌گذاری جهانی در بخش نفت 20 درصد کمتر از سال 2014 باشد. این بیشترین کاهش سرمایه‌گذاری‌ها در تاریخ صنعت نفت جهانی است.

کاهش قیمت نفت به کمتر از 50 دلار در هر بشکه به برنامه‌های سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ نفتی بین‌المللی و شرکتهای نفتی دولتی و شرکت‌های مستقل لطمه زده و آنها مجبور به پیدا کردن راهی برای صرفه‌جویی در هزینه‌های خود شده‌اند.

کاهش سرمایه‌گذاری، ارتقای میادین موجود و اکتشافات نفتی را به تاخیر خواهد انداخت و این به معنای این است که عرضه نفت در سالهای پیش رو کاهش خواهد یافت.

برخی تحلیلگران احیای بخش نفت و گاز و پایین ماندن قیمت‌ها قبل از افزایش را پیش‌بینی کرده اند.

شرکت تحقیقاتی مورنینگ استار در روزهای گذشته پیش‌بینی کرد که بازارهای نفتی در زودترین زمان ممکن در سال 2017 تعادل خود را مجددا به دست خواهد آورد.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

شرکت توتال فرانسه پس از دیدار با مقامات صنعت نفت ایران، برای همکاری در قراردادهای جدید نفتی ایران اعلام آمادگی کرد.

 

 رکن الدین جوادی در خصوص مذاکره با شرکت نفتی توتال فرانسه، اظهار داشت: شرکت ملی نفت ایران از توسعه همکاریهای اقتصادی با توتال استقبال می کند.
وی اضافه کرد: با رونمایی از قراردادهای جدید، فرصت ها و پروژه های اکتشاف، توسعه، نگهداشت، تولید و افزایش ظرفیت تولید در قالب جدیدی ارائه می شود و شرکتهای خارجی می توانند در این زمینه همکاری کنند.
جوادی با آرنود برویک (Arnaud Breuillac) مدیر بخش اکتشاف و تولید شرکت توتال فرانسه دیدار کرد که طی این دیدار، زمینه های مشترک همکاری دو شرکت مورد بررسی قرار گرفت.
وزارت نفت گزارش داد، دیدار آرنود برویک (Arnaud Breuillac) مدیر بخش اکتشاف و تولید شرکت توتال فرانسه روز گذشته (یکشنبه) در دیدارهای جداگانه ای با بیژن زنگنه وزیر نفت، رکن الدین جوادی مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و سیدمهدی حسینی رئیس کارگروه قراردادهای نفتی ایران برای همکاری با صنعت نفت کشورمان در زمینه های مختلف اعم از اکتشاف، ازدیاد برداشت، خرید نفت، تولید و بازاریابی ال ان جی و پتروشیمی اعلام آمادگی کرد.
این در حالی است که لوران فابیوس وزیر امور خارجه فرانسه نیز مردادماه امسال در تهران حاضر شد و علاوه بر همتای ایرانی خود با بیژن زنگنه، وزیر نفت و تنی چند از مقامهای کشورمان دیدار و گفتگو کرد.
جمهوری اسلامی ایران از زمان امضای توافق برجام در تیرماه امسال در وین، میزبان هیئتهای گوناگون از کشورهای مختلف جهان بویژه کشورهای اروپایی مانند آلمان، فرانسه، ایتالیا، صربستان، اتریش، چک، اسپانیا و اوکراین بوده است.
هیات تجاری- اقتصادی فرانسه صبح روز جاری(دوشنبه)وارد تهران شد و به گفت و گو با مقامات دولتی و بخش خصوصی کشورمان پرداخت. در این هیات، فعالان اقتصادی فرانسه در بخش های مختلف اقتصادی از جمله هوایی، نفت، صنعت و کشاورزی حضور دارند.

منتشرشده در اخبار اقتصادی
صفحه1 از2