نفت به زیر 20 دلار هم می‌رسد؟

نفت به‌طور خلاصه در پایین‌ترین سطح قیمت خود نسبت به 17 سال گذشته معامله شد. همان‌طور که شیوع ویروس کرونا اقتصاد جهان را تهدید می‌کند، تقاضا...

خروج پراید از چرخه تولید

      پراید که پر کشیدن قیمت آن به بالای 50 میلیون در ماه های اخیر آن را از سبد خرید خانوار دورتر برده بود، از چرخه تولید خارج می شود. مدیرعامل...

رشد 20 درصدی صادرات غیرنفتی

      از آنجایی که آمار صادرات و واردات دیگر مانند گذشته دقیق و طبقه بندی شده منتشر نمی شود، تنها می توان به صحبت های مسئولان و البته آمار کشورهای...

اقتصاد ایران دو بیماری دارد. نفتی و دولتی بودن. دولت یازدهم قصد دارد با بهبود سیستم های اخذ مالیات از اصناف و مشاغل، سهم مالیات را در تولید ناخالص داخلی افزایش دهد تا از وابستگی های نفتی ایران بکاهد. امروز وزیر اقتصاد در مجلس حاضر شد تا به سوال نمایندگان درباره علل افزایش مالیات اصناف پاسخ دهد.

 

1- دولت به جای افزایش نرخ مالیات برای فعالیت های سالم و تولیدی مودیان خوش حساب، افزایش پوشش مالیاتی و جلوگیری از فرار مالیاتی را دنبال می کند.

2- سهم مالیات از تولید ناخالص داخلی ایران تا سال 91، 6 تا 8 درصد بوده اما این رقم در کشورهای پیشرفته 30 تا 50 درصد و در کشورهای مشابه 20 درصد بوده است و براساس قانون برنامه پنجم توسعه، این رقم باید به 10 درصد افزایش پیدا کند.

3- سهم مالیات از منابع بودجه سال 93، 39.9 درصد است با این وجود با دنیا فاصله زیادی داریم.

4- عدم تعادل های بودجه باید با افزاش سهم مالیات در بودجه و تولید ناخالص ملی برطرف شود.

5- نوسازی نظام مالیاتی کشور در چارچوب اقتصاد مقاومتی و اجرای برنامه های موثر و تکمیل نظام مالیاتی از اهمیت بالایی برخوردار بوده بنابر این باید به دنبال گسترش پایه های مالیاتی باشیم به گونه ای که حلقه های مالیات بر ارزش افزوده تکمیل شود و معافیت های غیر ضروری را حذف کنیم. 32 پروژه و 50 بسته کاری طراحی شده تا اصلاح نظام مالیاتی و استقرار عدالت ممکن شود.

6- هیچ پرونده مالیاتی بدون اظهار نامه رسیدگی نمی شود و مودیان کم ریسک و پرریسک شناسایی می شوند تا نظام ظرفیت های بالقوه مالیاتی و وصل و مالیات را بهتر بشناسیم.

7- بخش مشاغل متناسب با درآمدهایش مالیات نمی دهد و متوسط مالیات مشاغل از سال 81 تا 92، 16 درصد بوده. سهم مشاغل از ارزش افزوده 33 درصد است اما سهم این بخش از مالیات 15.5 درصد. این رقم در سال 81، به 8 درصد رسیده. درحالیکه اشخاص حقوقی 10 برابر مشاغل مالیات می دهند و حقوق بگیران 2 برابر مشاغل. فشار مالیاتی بیشتر بر دوش حقوق بگیران و دستمزد بگیران است.

منتشرشده در اخبار اقتصادی

عضو هیات نمایندگان اتاق تهران: نگرانی عمومی این است که آیا وقتی از من مالیات گرفته می شود، از دیگری گرفته می شود؟

 

« اقتصاد ایران در رتبه 17 بزرگ ترین اقتصاد دنیا است. آیا درآمدهای مالیاتی یک چنین اقتصادی ربطی به اندازه واقعی‌اش داشته یا دارد؟» این سوالی است که حسن فروزان فر عضو هیات نمایندگان اتاق تهران مطرح می کند و خود در پاسخ به آن می گوید:« به هیچ عنوان نداشته است، اگر در اقتصاد ایران غیر از من تولید کننده، کارمندان و کارگران قرار باشد بقیه هم مالیات پرداخت کنند، مطمئن باشید که می‌ تواند با نظام‌ های مالیاتی خود را اداره کند.»

او می گوید:« اگر قرار شد که در حوزه خرید و فروش در حوزه تعاملات غیررسمی و غیرشرکتی هم افراد مجبور باشند که مالیات پرداخت کنند، فضاهایی مثل زمین‌ خواری، دلال ‌بازی و رانت‌های متعدد، کنترل می‌ شود. نمی ‌شود فریاد فرار از فساد عموم اقتصاد بزنیم و به ‌عنوان اتاق بازرگانی یا فعالان اقتصادی، از فضای فساد آمیز اداری و اقتصادی کشور گله کنیم، اما وقتی صحبت از مالیات بیاید شروع کنیم به نق زدن.»

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران می گوید:« بی ‌تردید نظام مالیاتی کشور مهم‌ ترین و اصلی‌ ترین راه برای بهبود محیط کسب‌ و ‌کار و سالم سازی و جلوگیری از فساد است و در همه کشور های توسعه یافته نیز به این شکل است.»

به گفته او باید بپذیریم که اگر افراد شفافیت لازم را در کسب‌ و ‌کار خودشان، در یک میان مدت و بلندمدتی حاصل نکنند، امکان ارتقای سطح بلوغ اقتصاد فراهم نخواهد شد، در واقع از این بلوغ بی ‌بهره خواهیم بود تا زمانی که شفافیت لازم در حوزه‌های مالی و فعالیت‌های کسب ‌و‌کار در کشور به وجود بیاید و راهی جز سازماندهی نظام‌های مالیاتی حرفه ‌ای تر برای رسیدن به این شفافیت نداریم.

او با اشاره به اینکه مردم همچنان خود را عنصری جدا از حاکمیت می دانند، درباره نگرانی های عمومی و بی اعتمادی نسبت به اخذ مالیات سوال هایی مطرح می کند و می گوید:« نگرانی عمومی این است که آیا وقتی از من مالیات گرفته می شود، از دیگری گرفته می شود؟ وقتی از من خوب و دقیق گرفته می شود چرا از دیگری فقط برای خالی نبودن عریضه گرفته می شود؟ و نهایتا نگرانی عمومی آنجاست که می گوید این مالیاتی که از من گرفته می ‌شود قرار است کجا خرج شودو خرج چه چیزی شود؟ و آیا به اندازه‌ای که حاکمیت در زمینه دریافت مالیات‌ها از من شفافیت می خواهد خود نیز شفاف عمل می کند و پاسخگو هست و گزارشی به مردم خواهد داد؟ آیا مجلس، تشکل ها و بخش خصوصی اجازه خواهند داشت که از حاکمیت سوال کنند که با درآمدهای مالیاتی چه کرده است؟»

او می گوید:« وقتی دولت را در چارچوب‌های دموکراتیک محدود به استفاده از منابع درون زای اقتصاد یعنی «مالیات» می‌کنیم و او را به استفاده از منابع برونزایی مثل «فروش نفت و مواد معدنی اولیه» ‌محدود می ‌کنیم، او را در واقع به این تعامل مجبور می‌کنیم، هیچ دولتی، هیچ رییس دولتی به صورت پایه ‌ای علاقه مند به پاسخگویی فراوان برای تصمیماتی که می خواهد بگیرد، ندارد. در طول زمان و به استناد بالغ شدن این روابط بین دولت و ملت از طریق منافع اقتصادی مشترک می‌ شود به این مرحله دست پیدا کرد و این کاری نیست که یک شبه، یک ساله و حتی پنج ساله اتفاق بیفتد.»

او می گوید اگر به دنبال یک دولت دموکراتیک هستیم و شرایطی که دولت پاسخگو وجود داشته باشد و به معنی واقعی خدمتگزار این از محل فروش منابع پدری و گنجینه‌های نفتی کشور اتفاق نخواهد افتاد؛ بلکه این از طریق مالیات و درآمدهای مالیاتی و پاسخگویی دولت به مردم و فعالان اقتصادی تحقق پیدا می کند.

منتشرشده در اتاق مطلوب